مهمترين تأليفات فلسفي و ديني او كتاب في النفس و الروح، كتاب الكنز في الفوز، و كتاب الاعتقاد است.
از آن جا كه صدقه از بزرگترين موٴلفان سامري بوده، همكيشانش آثار متعدد ديگري را به وي نسبت دادهاند، ولي اين انتسابها مشكوك است. ابن ابي اُصيبِعه از او با تجليل زيادي ياد ميكند.
ابوالحسن بن غزال
ابوالحسنبن غزالبن ابو سعيد، فاضل سامري مقيم دمشق، كه در 1250 ـ 1251، اعدام شد. وي اسلام آورد، به وزارت رسيد و امينالدوله لقب يافت. كتابخانهاي فراهم كرد با بيش از ده هزار مجلد كتاب. شاگردش ابن ابي اصيبعه عيونالانبأ خود را به نام او كرد. ابوالحسن به زبان عربي رسالهاي نوشت به نام المنهج الواضح في الطب كه اينك، در دست نيست. اين رساله در پنج كتاب بوده است: 1) حالات و عوارض جسماني؛ 2) ادويهٴ ساده؛ 3) ادويهٴ مركب؛ 4) قواعد بهداشت و معالجهٴ عوارض خارجي؛ 5) عوارض داخلي و معالجهٴ آنها.
يد. هندي
شارنگادارا1
پزشك هندي كه پس از فتح مسلمانان، ولي نه ديرتر از سدهٴ سيزدهم، در زماني نامعلوم ميزيست، چون ووپادِوا كه در ثلث آخر اين سده، برآمده شرحي بر كتاب وي نوشته است.
تأليف او به نام شارنگاداراسامهيتا از قديميترين آثار سانسكريتي در نوع خودش است كه از تكليس جيوه و ساير محصولات جيوهاي و فلزي و كاربرد دارويي آنها بحث ميكند. در آن به افيون و ريشهٴ عاقرقرحا اشاره شده كه به عنوان محرك و بزاقآور به كار ميرود (يا گياهان ديگري كه داراي همين خاصيت است: بومادران هزاربرگ، بابونهٴ گاوي، بومادران، و غيره).
اين رساله سه قسمت است به شرح زير: 1) اوزان و مقادير، خواص داروها، تأثير فصل، تشخيص و پيشبيني اثر داروها، كالبدشناسي و فيزيولوژي، جنينشناسي، اقسام و فروع بيماريها؛ 2) جوشاندهها، دمكردهها، ضمادها، قرصها، گردها، معجونها، روغنها، گرد طلا و ساير گرد فلزات، محصولات جيوهاي؛ 3) روشهاي معمولي مداوا، ازجمله مواد چاقكننده، مواد معرق. در قسمت مربوط به تشخيص، تحليل مشروحي از نبض ديده ميشود. طبقهبندي او از بيماريها بسيار مشروحتر از پيشينيانش است.